Flater

Flater
San: “Mag ik het nummer van jouw psycholoog?” - Eg: “Hoezo?” -
San: “Die van mij is overspannen..”

Een tunnel van ledlampjes, een hoogpolig wit tapijt, een draaitalfel,
een rek vol jeans, twee uitgewoonde twintigers in extreem opvallende outfits, een harde beat. Dat gevoel dat alles net niet gaat zoals het zou moeten.
Flater is tien spijkerbroeken aan trekken en er geen 1 passen.
Flater is teveel drinken op een feestje en over een onbekend meisje heen kotsen. Flater is de eerste generatie voor wie het vanzelf sprekend is om altijd overal bereikbaar te zijn. Flater is geen grenzen kennen, altijd te ver gaan, jezelf verliezen, jezelf willen verliezen. Flater is het vanzelfsprekend vinden dat je een psycholoog nodig hebt terwijl je pas net 18 bent.

“Iedereen blijft maar aan me trekken.
Ik wacht, tot mijn hoofd het trekken niet meer aan kan en barst.
Dat al mijn ideeën, uit mijn gebarsten hoofd op de straat vallen.
Dat zo’n schoonmaak karretje met grote ronddraaiende borstels mijn ideeën weg veegt in de goot.
En er een niksje overblijft, dat ik een flater word”